Hirian jaio ez den ni bezalako batentzat, hiriak gauza kiligarri asko ditu, eta guztietatik aniztasuna da erakargarriena. Harritu egiten naiz aniztasunaren aurrean; tribu urbano ezberdinekin topatzean, edo turista multzoen artean galdu eta turista sentiarazazten nauen uneko momentuan, abanguardia eta modernitatearen hirian lanetik irtetzen diren trajedun emakume eta gizonezkoak gurutzatzean, etxerik gabeko eskaleak ikustean.
Hemen, gauez bueltatxo bat emateak gutxienez kalean lo egiten duten pare bat eskalekin topatzeak esan nahi du. Eskale, arlote, ez dakit nola deitu, kale izkin batean daude, portal batean edo hotz asko egiten badu banku bateko kajero batean. Lanik ez duten pertsonak dira, batzuk paperik gabekoak, beste batzuk alkoholarekin arazoak dituztenak, edo modurik sinplenean bapatean kale gorrian aurkitu direnak hipotekari ezin aurre eginaz eta beren etxea galduz.
Proiektu honetan ez dut egoera bat salatu nahi ez eta epaiketa moralik egin nahi. Lotan ari direneko fantasiazko momentu hutsa isladatu nahi dut, heuren ametsean bidaiatu eta leku hobeago batean aurkitzen direneko unea eta bizitzak modu egokiago batean tratatzen ditueneko ametsean murgildu nahi dut. Utz iezaidazue gauak eskeintzen duen ametsen mundu horretan, zoriontsu direnaren ustea izaten, fantasiazko mundu batean bada ere. Argazki erreportaia honetan eskaleak garrantzizkoak dira, baina protagonistak norberak dituen ametsak dira. Baita heurenak ere.
Ikusleak ametsak bete etzaizkion jende asko dagoela ohartzea nahiko nuke, eta ametsetan soilik hiriak fantasia hartara bueltatuko duela ohartarazi. Pertsona hauek bizi iraupenarengatik borrokan dabiltza, eta zirenaren espejismo bat dira. Hirian, gutako edonork bete genezakeen lekuan daude bizitzak hala nahi izan duelako soilik. Pertsona hauek, bere ametsik gozoenean ere, irakasle, maisu, argazkilari, bombero izatea amesten zuten: eta zihur norbait ere oraindik badela gaua erortzen denean.
Hiria azken batean ametsak gauzatzeko leku bat da askorentzat, edo beste modu batera esanda, amets ez egitea ezinezko bihurtzen den lekua.
Pertsona guztiak anonimoak dira eta benetako protagonista
ametsa da, ametsak, edonoren momentuko ametsak.
*Argazkilaria: Eneko Illarramendi Lerchundi